Kursy wymiany walut cz. 2 – Różnice między sztywnym (stałym) kursem walutowym, a zmiennym kursem walutowym


Porady forex, strategie forex, artykuły o walutach, wieści forex

Dawny, “usztywniony świat”

 

W latach 1870 – 1914 na świecie obowiązywał jeden wielki sztywny kurs wymiany. Waluty były związane ze złotem, a więc wartość waluty danego kraju była ściśle związana z określoną ilością złota. System ten nazywany był systemem waluty złotej. Sytuacja ta umożliwiała niczym nie ograniczoną mobilność kapitału, a jednocześnie zapewniała stabilność na rynku walut oraz w handlu. Jednakże wraz z wybuchem I wojny światowej, w handlu międzynarodowym zrezygnowano z systemu waluty złotej.

Okres międzywojenny przyniósł poważny kryzys globalnej gospodarki. Wreszcie przygotowania i same działania wojenne w czasie II Wojny światowej spowodowały ożywienie gospodarcze. Wraz z końcem wojny podjęto próbę zreformowania międzynarodowego systemu walutowego, tak aby zapewnić globalną stabilność ekonomiczną oraz zwiększyć poziom handlu międzynarodowego. Decydujące założenia zostały opracowane na konferencji w Bretton Woods. Na konferencji sformułowano podstawowe zasady oraz przepisy regulujące międzynarodowy handel. To wówczas powstał Międzynarodowy Fundusz Walutowy, które zadaniem zostało promowanie handle międzynarodowego oraz utrzymywanie walutowej stabilności krajów, a co za tym idzie światowej gospodarki.

Na konferencji postanowiono, że kursy walut zostaną usztywnione, ale tym razem nie do złota, ale zostaną związane z kursem dolara. Dolar z kolei, jako jedyna waluta na świecie, związana zostanie sztywnym kursem ze złotem – na poziomie 35 $ za uncję złota. Oznacza to, że wartość każdej waluty byłą związana bezpośrednio z wartością dolara amerykańskiego. Jeżeli więc chciałbyś zakupić w takim systemie powiedzmy japońskiego jena, to wartość jena zostałaby wyrażona w dolarach, których wartość z kolei wyrażona była w wartości złota. Jeżeli dany kraj musiał zmienić wartość swojej waluty, to mógł zgłosić się do MFW, aby ten zmienił poziom, na jakim wartość waluty tego kraju została usztywniona. Stan taki utrzymywał się do roku 1971, kiedy to USA ostatecznie musiało zrezygnować z wymienialności dolara na złoto, gdyż nie było w stanie utrzymać sztywnego kursu 35 dolarów za uncje złota.

Od tamtego czasu większość krajów zaadoptowała zmienny kurs wymiany swoich walut. A jakiekolwiek próby powrócenia do usztywnienia kursów zostały całkowicie zarzucone w roku 1985. Od niemal 25 lat żadna z głównych światowych gospodarek nie powróciła do sztywnego kursu swojej waluty, a korzystanie ze złota jako środka wymienialności dla walut zostało zarzucone na zawsze.



Słownik pojęć forex, pojęcia forex, pojęcia ekonomiczne, słownik ekonomiczny

Przewaga sztywnego kursu nad zmiennym?

 

Jedną z nich jest z pewnością stabilizacja. Jest to plus, zwłaszcza dla krajów rozwijających się. Kraj taki może zdecydować się na usztywnienie swojego kursu, na przykład po to, aby stworzyć stabilne warunki dla zagranicznych inwestorów. Dzięki takiemu kursowi, inwestor zawsze doskonale zna wartość swojej inwestycji i nie musi martwić się o dzienne zawirowania i płynność kursu walut. Waluta ze sztywnym kursem walutowym może być także skuteczna w utrzymywaniu inflacji na niskim poziomie oraz w pobudzaniu popytu, co również wynika z wyższego poziomu zaufania co do stabilności waluty.

Należy jednak pamiętać, że w systemie ze stałymi kursami walut może dochodzić do częstych kryzysów finansowych, gdyż w perspektywie długoterminowej, trudno jest utrzymać sztywny kurs waluty. Do takich sytuacji doszło w Meksyku (w 1995 roku), na rynkach azjatyckich (w 1997 roku) oraz w Rosji (w 1997 roku). Próba utrzymania waluty na wysokim poziomie w systemie ze sztywnym kursem na tych runkach, doprowadziła w rezultacie do przewartościowania obowiązujących na nich walut. To oznaczało, że rządy tych krajów, nie były w stanie spełnić warunku utrzymania wartości lokalnej waluty do obcej waluty na poziomie, który został ustalony.

Inwestorzy w panice zaczęli wycofywać swoje pieniądze z tych rynków, aby zainwestować je w inną walutę obcą, zanim wartość tych lokalnych walut ulegnie dewaluacji wobec obcej waluty, z którą są związane kursem. Rezerwy walutowe zostały prawie całkowicie „wypompowane”. W Meksyku rząd był ostatecznie zmuszony do dewaluacji peso o 30%. W 1997 roku tajlandzki bat został “uwolniony” – zrezygnowano ze sztywnego kursu. Pod koniec roku to już rynek, a więc podaż i popyt ustaliły kurs bata. W porównaniu do wartości usztywnionej, okazało się, że tajlandzka waluta była przewartościowana aż o 50%!

Podsumowanie

 

Pomimo, że stałe kursy walutowe sprawdziły się podczas budowania walutowej stabilności, to były wykorzystywane tylko wówczas, gdy wszystkie najważniejsze gospodarki świata wykorzystywały go jednocześnie. Pomimo, że płynne kursy walutowe mają swoje minusy, okazały się one o wiele lepszym narzędziem do określania długookresowej wartości kursu waluty oraz przyczyniły się do stworzenia równowagi na międzynarodowym rynku. Oczywiście ostatni kryzys gospodarczy wywołał kolejną falę krytyki obecnego systemu walutowego, ale rewolucji na horyzoncie nie widać. Być może bankructwo co niektórych krajów, stało by się impulsem do poważnych rozważań nad kształtem międzynarodowego systemu walutowego.

Write a comment

Comments: 0